Би бол Янжмаа. Нас сүүдэр далан хэдийнэ давсан ч миний амьдрал яг л тухайн үед эхэлсэн юм. Тэр хүртэлх бүх он жилүүд нэг л уйтгартай, нэг хэвийн үргэлжилсэн. Өглөө босоод цайгаа ууна, хүүхдүүд, ач зээ нарынхаа ар гэр, хоол ундыг нь бэлтгэнэ, орой унтлаа л гэрийн ажил хийнэ. Ийм л амьдрал. Гэтэл нэг л өдөр дотроос нэгэн танихгүй хүч “Болсон” гэж шивнэсэн. Энэ бол 2016 он байлаа. Би тэр даруй өөрийгөө дахин нэг эхлүүлэхээр шийдэж, залуусын ярьдаг “койн”, “форекс”, “дижитал маркетинг” гэх мэт үгсийг судалж эхлэв. Гэрийнхэн маань эхэндээ намайг хөгшнөө туйлсан юм байлгүй гээд тоглоом шоглоом болгож байсан ч, би гуравхан жилийн дараа тэдний төсөөлөхөөргүй хэмжээний мөнгийг дансандаа хуримтлуулсан байсан юм. Өдөр бүр таксинд явж, захуудаар бараагаа зөөж, үүнээсээ олсон орлогоороо форекс хийж алдаж онож байсан ч өнөөдөр би лааж байна. Хүмүүс намайг 80 настай гэхээр итгэдэггүй, гэхдээ намайг ийм болгосон жинхэнэ шалтгааныг хэн ч мэддэггүй юм.

Би 70 настайдаа анх компьютераа асааж байсан. Хуучинсаг, тэрийг ажиллуулна гэдэг бэрх байлаа. Гэрийнхэн маань “Эмээ минь зүгээр утсаараа кино үзээд сууж бай л даа” гэж байсан ч миний толгойд огт өөр бодол эргэлдэж байлаа. Шөнө болгон цагийн бүс өөр орнуудын зах зээлийн шинэчлэлтийг хүлээж суугаад, залуус шиг л нүдээ улайтал шинэ технологийн тухай блогууд уншина. Өөрөөсөө 50 насаар дүү хүмүүстэй цуг сурч, хамгийн идэвхтэй нь байхыг хичээнэ. Намайг тэтгэвэрт гарсан эмээ гэж хэн ч харахгүй, бүгд намайг шинэ цагийн “Эмээ андаа” гэж дууддаг байлаа. Найм арван жилийн дараа гэхэд би хэд хэдэн бизнес, олон саяын хөрөнгө оруулалттай болж, хотын хамгийн тансаг машин хөлөглөж, мөнгөн хуруувчтайгаа инээмсэглэн бууж ирэхэд залуус бүгд л уулга алдана. Одоо би хуучин цагийн өвгөд хөгшдөд зориулсан газарт цаг нөгцөөдөггүй. Харин ч......

Цааш юу болсон гээч? 👉 Үргэлжлэлийг уншаарай 🔥