Би Ангирмаатай арван жилийн сургуульд байхаасаа л найзлаж эхэлсэн юм. Ангирмаа бол ангийн хамгийн хөөрхөн охин, хэний ч анхаарлыг татчихдаг тийм л хүн байв. Түүний царай зүс, гүндүүгүй зан хоёр надад их таалагддаг байсан. Бид олон жил үерхэж, дурсамж, хайраар дүүрэн өдрүүдийг хамтдаа өнгөрүүлж, амьдралын чухал үе шатуудыг туулсан юм. Бид оюутан болсныхоо дараа л анх удаа дотно харилцаанд орсон түүхтэй. Тэр өдрийг одоо ч тод санаж байна. Эхлээд их л ичиж, балмагдаж байсан ч сүүлдээ бүх зүйл байрандаа орж, жаргалтай байсан. Маргааш нь болоход бид хоёр нэг нэгнийхээ нүд рүү шууд харахаас ичиж, нэлээд хэцүү байсныг нуух юун.

Үүнээс хойш бидний дотно харилцаа тасралтгүй үргэлжилсэн. Хичээлийнхээ чөлөө цагаар, амралтын өдрүүдээр, эсвэл зав гарсан үедээ л Ангирмаа манайд ирж, хамтдаа цагийг өнгөрөөдөг байлаа. Гэр маань бидний хайрын үүр болчихсон байсан. Би түүнийг орой бүр гэрт нь хүргэж өгдөг. Яагаад гэвэл түүний гэр илүү хол байсан учраас тэр... Нэг орой Ангирмаа "Би өөрөө явчихъя" гээд намайг үлдээгээд түрүүлж гарч одсон юм. Гэтэл сүүлд нь сонсох нь ээ, оюутан ангийн нэг машинтай залуугаар хүргүүлсэн байжээ. Энэ нь надад огт таалагдаагүй. "Ганцаараа харина" гээд, өөр залуугаар хүргүүлсэн нь миний сэтгэлийг ихээр эмзэглүүлсэн юм.

Би уурлаад хэд хоног түүнийг гэрт нь хүргэж өгөхдөө юу ч дуугараагүй. Миний дотор нэг л хачин эвгүй мэдрэмж төрж, урам хугарсан байлаа. Нэг орой гэртээ ирээд түүний тухай бодонгуут л сэтгэлд нэг л зовуурьтай байв. Тэгтэл удалгүй Ангирмаа ирээд, надтай ярилцахыг хүссэн юм. Тэр уучлалт гуйгаад, миний сэтгэлийг тайвшруулахыг хичээж, бидний харилцааг хэвийн болгохыг хүссэн нь илт байлаа. Түүнийг уучлалт гуйн, намайг тэгтлээ их ганцаардуулж, сэтгэлээр унагаасандаа гэмшин суухыг харах ядарсан сэтгэл минь тайвшран, бид хоёр хийж эхэллээ.

Гэвч энэ удаад би яагаад ч юм илүү хүчтэй, ууртайгаар түүнийг өөртөө нааж байсан. Гэтэл гэнэт л нэг зүйл болоход, Ангирмаа гэнэт чангаар орилж, миний нүүр рүү сур харвачихсан юм. Тэр дороо л тэр уйлаад, өрөвдөлтэйхнөөр “Уучлаарай” гэж бувтнаснаа гүйгээд гарчихлаа. Түүний энэ үйлдэл намайг бүр ч их гайхашруулсан. Хачирхалтай нь