Шөнийн хоёр цаг дөхөж байхад орчны нам гүм байдлыг хаалганы түлхүүр чахрах чимээ эвдэв. Гэрт ганцаараа, харанхуй зочны өрөөнд зурагт ширтэн суух Энхээгийн зүрх хүчтэй цохилж эхэллээ. Тэр эхнэрээ ирэхийг хүлээж байсан ч, ирэх агшинд нь ямар дүр зураг угтахыг төсөөлөх тусам дотор нь сонин мэдрэмж төрнө. Энэ бол зүгээр нэг хардалт биш, магадгүй түүний нууцхан хүсэл нь хүлээлт байв.

Хаалга нээгдэхэд Болороо хана налан, бараг л гуйвж орж ирлээ. Хэдхэн цагийн өмнө гэрээсээ гарахдаа тэр яг л төгс урласан баримал шиг байсан юм. Биеийнх нь галбир тод харагдах бариу хар даашинз, цэгцтэй зассан үс, өөртөө итгэлтэй харц. Харин одоо түүний үс нь сэгсийж, нүүрнийх нь будаг бага зэрэг урсан, нүд нь хагас аниастай, бүрэлзсэн харагдана. Тэрээр хөл дээрээ тогтож ядан, гутлаа ч тайлалгүй зочны өрөө рүү чиглэв.

– Хайраа... би ирлээ... – гэж тэрээр хэлээ ороолдуулан, сулхан дуугаар шивнэхэд амнаас нь хүчтэй архи, тамхины эхүүн үнэр, тэгээд бас нэг л танихгүй эр хүний хөлсний үнэр холилдон үнэртэв.

Энхээ түүнийг сугадан авахад Болороогийн халуун бие түүнд наалдав. Тэрээр мяраалаг, зөөлөн хэрнээ чанга биетэй, эр хүний харцыг булаах увдистай эмэгтэй. Гэтэл түүнийг түшиж явахдаа Энхээгийн нүд эхнэрийнх нь гуя руу тусав. Богино юбканых нь нэг тал дээшээ шуугдаж, цагаан, гөлгөр гуя нь ил гарчээ. Хамгийн цочирдом нь, тэрхүү цагаан гуяны завсраар хэрэглэсэн, дотор нь үл мэдэгдэх цагаан шингэн бялхсан хамгаалалт....

ҮРГЭЛЖЛЭЛ ИЛҮҮ СОНИРХОЛТОЙ ИЛҮҮҮ НОЦТОЙ