Өрөөний мухарт байх цагны зүүн, баруун тийш савлах чимээ яг л түүний цээжин доторх түгшүүртэй хэмнэлээр цохилно. Цонхоор тусах сарны бүдэг гэрэл ширээн дээрх дутуу уусан вискиний хундагыг гэрэлтүүлнэ. Бат амьсгаагаа гүнзгий аваад, өөдөөс нь харан суух залуугийн царай руу зүрх үхэн харав. Түүний өмнө суух энэ залуу бол Батын хамгийн ойрын найз, бас магадгүй түүний амьдралын хамгийн хүнд шийдвэрийг гүйцэлдүүлэх "найдвар" нь байлаа.

Бат, Туул хоёр гэрлээд найман жил болжээ. Тэдний хайр дурлал яг л кино шиг эхэлсэн боловч цаг хугацааны эрхээр гэр бүлийн аз жаргалын хамгийн чухал хэлхээ болох "хүүхэд" гэх орон зай хоосон хэвээр үлдэв. Энэ найман жилийн турш тэд яваагүй эмнэлэг, уулзаагүй эмч, уугаагүй эм гэж үлдсэнгүй. Шинжилгээний хариу болгоны дараа Батын өөрийгөө үзэх үзэл, эр хүний бахархал нь нэг нэгээрээ нурж унаж байлаа. Онош нь тодорхой, бас хатуу: "Үргүйдэл".

Туул эхэндээ "Зүгээр дээ, бид хоёр бие биедээ байхад болоо" гэж хэлдэг байсан ч сүүлийн жилүүдэд түүний нүдэн дэх гэрэл бөхөж эхэлснийг Бат анзаарахгүй байж чадсангүй. Найзуудынхаа хүүхдийн төрсөн өдөрт очихдоо эхнэрийнх нь харц тэнд тоглох жаахан хүүхдүүд дээр ямар нэгэн гунигтай, бас шунасан байдалтай тусдаг болсныг тэр мэдэрч байв. Тэр ч байтугай, шөнө унтахдаа эхнэр нь дэрээ налан чимээгүйхэн мэгшихийг Бат сонсдог ч, мэдээгүй юм шиг нүдээ аниад хэвтдэг байлаа. Учир нь тэр өөрийгөө буруутай гэдгийг, эхнэрийнхээ тэр их хайр, залуу насыг өөрийнхөө "дутагдалтай" биенээс болж үрж байгаагаа мэдэрч байв.

Тэр нэгэн орой Туултай маргалдаад гарахад эхнэр нь тэсэлгүй "Би эмэгтэй хүн шиг амьдармаар байна, Бат. Ээж гэж дуудуулах сан гэж ямар их хүсдэгийг минь чи мэддэг ч болоосой" гэж хэлсэн нь Батын зүрх рүү хутгаар сийчих шиг л болсон юм. Тэр үед Бат нэг зүйлийг ойлгожээ. Эхнэр нь түүнийг үзэн ядаж байгаадаа биш, харин түүний өгч чадахгүй байгаа тэр аз жаргалыг өөр хэн нэгнээс болтугай мэдрэхсэн гэсэн цөхрөлдөө тулсныг. Эхнэр нь түүнийг "голоод" эхэлснийг тэр мэдэрсэн юм. Гэхдээ энэ нь хүйтэн хөндий голт биш, харин биелэгдэшгүй хүслээс үүдэлтэй амьдын там байв.

Бат ширээн дээрх вискигээ нэг амьсгаагаар ууж орхиод, найз руугаа харлаа. "Ганзо, би чамаас нэг зүйл гуйх гэсэн юм. Магадгүй энэ миний амьдралдаа гаргаж буй хамгийн тэнэг, бас хамгийн зоригтой шийдвэр байх" гэж тэр саарал дуугаар хэлэв.

ҮРГЭЛЖЛЭЛ НЬ ТАНЫГ ШОКОНД ОРУУЛНА. БЭЛТГЭЛТЭЙ БАЙГААРАЙ!!!