Намайг Баярбат гэдэг. Одоо гучин таван настай, энгийн нэгэн мэдээлэл технологийн компанид төслийн менежер хийдэг. Эхнэр Уянга бид хоёр суугаад найман жил болж байна. Бид дундаасаа зургаан настай нэг охинтой. Уянга минь их сургуулийн багш, элдэв майга зангүй, үг дуу цөөтэй, гэр бүлдээ халамжтай, миний хувьд хамгийн итгэлтэй хүн байлаа.

Тэр нэгэн баасан гарагийн орой миний амьдрал орвонгоороо эргэнэ гэж зүүдлээ ч үгүй. Уянга охиноо аваад аав ээжийндээ хонохоор явсан байв. Би гэртээ ганцаараа үлдэж, ажлын стрессээ тайлах гээд жаахан пиво уунгаа компьютер дээрээ дэмий зүйлс үзэж суулаа. Эрчүүдийн л адил сониуч зандаа хөтлөгдөн, олон улсын насанд хүрэгчдийн нэгэн том сайт руу орсон юм. Зүгээр л товшиж суугаад "Mongolian" гэсэн хэсэг рүү нь санамсаргүй орчихлоо. Монголоор нэрлэсэн, сонирхогчийн гэмээр гар утсаар авсан бичлэгүүд дундуур гүйлгэж байтал нэг нүүр зураг нүдэнд зурсхийгээд явчихав.

Хоолой дээр нэг юм овоороод ирэх шиг болж, зүрх огцом хүчтэй цохилж эхлэв. "Үгүй байлгүй дээ" гэж өөртөө шивнэсэн ч хулганаа чичирсэн гараар хөдөлгөж тэр бичлэгийг нээлээ.

Дэлгэц дүүрэн дүрс тодроход би амьсгалж чадахаа болив. Өрөөний агаар гэнэт дуусчих шиг, эсвэл хэн нэгэн намайг мөстэй хүйтэн ус руу түлхээд оруулчих шиг л болсон. Бичлэг дээрх орчин надад дэндүү танил байлаа. Бидний гурван жилийн өмнө амралтаар явж байхдаа буудалласан нэгэн жуулчны баазын байшин. Харин тэр бичлэг дээрх эмэгтэй... миний хайрлаж, хамгаалж, насан туршдаа итгэнэ гэж андгайлсан