Үдшийн бүрий тасарч, Улаанбаатар хотын гэрэл дулаан шаргал өнгөөр туяаран асахад Уянга цонхны дэргэд суун найзыгаа хүлээнэ. Түүний хамгийн дотны найз Сараа өнөөдөр шинэ "G-Class" хөлөглөн ирэх учиртай. Уянгын хувьд энэ бүхэн зүүд мэт боловч Сараагийн хувьд энэ бол ердөө л хийсэн "ажил"-ынх нь үр шим, ээлжит шагнал байлаа.

Сараа бол байгалаас заяасан ховорхон гоо үзэсгэлэнтэй нэгэн. Түүнийг гудамжаар алхахад эрчүүд байтугай эмэгтэйчүүд хүртэл эргэж харахгүй өнгөрч чаддаггүй. Төгс хэлбэрлэг хөх, нарийн бэлхүүс, урт шулуун хөл, тэгээд тэрхүү өөртөө итгэлтэй бардам харц... Тэр бол ямар ч эрийг ганцхан инээмсэглэлээрээ өөртөө хүлж, ухааныг нь балартуулах увьдастай. Гэвч тэр энэ гоо үзэсгэлэнгээ үеийнхээ залуустай кино үзэж, паркаар зугаалахад зориулсангүй.

"Би залуустай уулзаж цагаа үрэхгүй," гэж Сараа нэг удаа хэлж билээ. Түүний хувьд хайр дурлал гэдэг зүйл ходоод дүүргэж, ирээдүйг баталгаажуулдаггүй гэх гашуун үнэнийг тэр эрт ухаарсан мэт.

Сараагийн сонголт үргэлж хөгшин, тэгэхдээ маш баян "ах" нар байдаг. Тэдгээр эрчүүдийн үс нь бууралтаж, гэдэс нь бага зэрэг товойсон байх ч түрийвч нь хэзээ ч нимгэрдэггүй. Нэг удаагийн уулзалт, ганц шөнийн хамтдаа өнгөрүүлсэн хугацаа Сараагийн дараагийн нэг сарын, магадгүй нэг жилийн хэрэгцээг хангахуйц мөнгөөр хэмжигддэг.

Уянга найзынхаа энэ амьдралыг хараад заримдаа атаархаж, заримдаа өрөвдөнө. Сараа аль хэдийн хотын төвд өөрийн гэсэн тохилог орон сууцтай болж, тансаг зэрэглэлийн жийп болон хотод унах суудлын тэрэгтэй болсон. Тэр ч байтугай олсон мөнгөө зүгээр л үрэлгүй, хувцасны жижигхэн дэлгүүр нээж, түүнийгээ хөл дээр нь босгоод амжжээ. Гаднаас нь харахад тэр бол амжилттай яваа, биеэ даасан бизнесмэн эмэгтэй. Гэвч энэ бүхний ар дахь түүх тийм ч гэгээн биш.