Намайг Гэрэл гэдэг. Одоо 35 настай. Амьдралынхаа сүүлийн арван зургаан жилийг би ганцхан хүнд, ганцхан зорилгод зориулсан. Тэр бол миний хүү Алдар. Хүүгээ хөлд ороход нь баярлаж, хэлд ороход нь уйлж, сургуулийнх нь үүдэнд хүйтэнд даарч зогсохдоо би өөрийгөө эмэгтэй хүн гэдгээ мартаж, зөвхөн "ээж" гэдэг амьд бамбай болон хувирсан юм.

Миний амьдрал шил шилээ дарсан ажлын тайлан, хүүгийнхээ ирээдүйн төлөөх тооцоолол дунд өрнөдөг. Би эрчүүдэд итгэхээ болиод удаж байна. Алдарын аав намайг жирэмсэн байхад "бэлэн биш байна" гэдэг ганцхан өгүүлбэр хэлээд алга болоход би зүрхээ цоожилчихсон юм. Тэр цагаас хойш би хүүгээ дэлхийн бүх муу муухайгаас, өөрийнхөө туулсан гашуун түүхээс хамгаалахыг хичээсэн. Гэвч хэтэрхий чанга атгасан атга ирээдүйд алга болон задардагийг би мэдсэнгүй.

Тэр өдөр би ажлын газрынхаа ойн баяраас бага зэрэг халамцуу ирсэн юм. Магадгүй жилийн 365 хоногт ганцхан удаа өөртөө зөвшөөрсөн тэр "эрх чөлөө" миний байгуулсан цайзыг нураах болно гэж санасангүй. Гэрт орж ирэхэд Алдар өөрийнхөө өрөөнд найз Тэмүүлэнгийнхээ хамт байв.

Тэмүүлэн бол манай дээд давхарт суудаг, хотын нөлөө бүхий бизнесмэний хүү. Цэвэрхэн царайтай, ухаалаг яриатай, үнэтэй хувцастай тэр хүүг би Алдарт сайн нөлөө үзүүлнэ гэж итгэдэг байлаа. Гэвч тэр хүүгийн нүдний цаана нэг л хүйтэн, хөгшин хүнийх шиг бодол нуугдаж байдгийг би анзаараагүй юм.

Би гуталтайгаа зочны өрөөний буйдан дээр тасарчээ. Намайг унтаж байх хооронд миний хамгийн нандин, хамгийн ихээр нууцалдаг тэр зүйл рүү хүү минь гар сунгасан байв.

"Алдар аа, чиний ээж чинь үнэхээр ийм ажил хийдэг юм уу?" гэж шивнэх Тэмүүлэнгийн хоолой зүүд зэрэглээ шиг сонсогдоно. Миний өрөөнд байдаг жижигхэн сейфэн дотор миний залуу насандаа алдсан алдаа, өнгөрсөн үеийн минь гашуун нууц байдаг байлаа. Би хүүгээ тэжээхийн тулд, түүнийг дутагдах гачигдах зүйлгүй өсгөхийн тулд залуудаа нэгэн баян хүний "нууц амраг" байж, түүнийхээ төлөө авсан мөнгө, гэрээ, зарим нэг эмзэг зургуудаа тэнд хадгалдаг байсан юм. Хүү минь намайг ариухан, төгс ээж гэж бодож өсөөсэй гэсэндээ л тэр.

Маргааш өглөө нь сэрэхэд гэр нэг л жихүүн байв. Алдар надтай харц тулгарсангүй. Түүний нүдэнд айдас, жигшил, бас нэгэн ойлгомжгүй гэмшил холилдсон байлаа.