Бүх зүйл нэгэн танилын маань төрсөн өдрөөр эхэлсэн юм. Тэнд би Сарантай танилцсан. Өөртөө итгэлтэй харцтай, яриа хөөрөө сайтай тэр эмэгтэйн нөхөр нь цагдаагийн дэслэгч гэдгийг би мэддэг байсан ч, түүний үе үе шидчихдэг байсан илт өдсөн мессежүүд, шөнө дөлөөр ирэх дуудлагуудад би татагдаж эхэлсэн юм. Эхэндээ би "Зүгээр л найзууд" гэж өөрийгөө хуурдаг байсан ч Сарангийн зүгээс ирэх тасралтгүй анхаарал, "Одоохондоо нөхөр маань ээлжтэй, гэртээ ганцаараа байна" гэх үгс миний эрэгтэй хүний бардам занг өдөөж орхисон.

Тэр өдөр Улаанбаатарын зуны налгар орой байлаа. Саран залгаад, нөхөр нь шөнийн ээлжинд гарсан, гадуур байгаа тул тэдний түрээсэлдэг хотын захын хувийн сууцанд хүрээд ирэхийг урив. Би ч хүлээлгээгүй, замаараа нэг шил дарс аваад давхиад очсон. Бид хоёр бие биенээ удаан хүлээсэн мэт шунаглан уулзаж, зочны өрөөний буйдан дээр цаг хугацааг мартан байлаа.

Гэтэл гэнэт хаалга дуугарах нь тэр. Хаалга гэж гаднаас орилох үед Сарангийн царай тас хийгээд явчихлаа...... - "Нөхөр ирчихлээ! Энэ чинь уг нь маргааш өглөө буух ёстой юм сан" гэж тэр сандарсандаа чичирсэн хоолойгоор шивнэв.

ҮРГЭЛЖЛЭЛ ИЛҮҮ СОНИРХОЛТОЙ