Болсон явдал
ЭЭЖ МИНЬ “ААВГҮЙ АМЬДАРЧ ЧАДАХ УУ?” ГЭЖ АСУУХАД БИ...
Хөвсгөл
2026.11.01, 22:31
398 views
Би багадаа ээжийгээ чин сэтгэлээсээ инээж байхыг бараг харж байгаагүй. Ээж минь намайг арван найман настайдаа төрүүлж, залуу насныхаа хамгийн сайхан жилүүдийг бидний төлөө зүтгэж өнгөрөөсөн юм. Харин аав архи ууж, өр зээл тавин, гэрт байгаа өнгөтэй өөдтэй бүхнийг зарж үрдэг байлаа. Манай гэрт инээд хөөрөөс илүү хэрүүл маргаан, архины үнэр, мөнгө нэхсэн хүмүүсийн хаалга тогших чимээ л сонсогддог байсан.
Ээж цэцэрлэгийн багшийн хэдэн төгрөгийн цалингаар аав, дүү бид гурвыг тэжээнэ. Заримдаа хөргөгчинд сүүлний өөхнөөс өөр зүйлгүй, шүүгээнд хаягдал гурилаар хайрсан гамбир л үлддэг байв. Дүү бид хоёр аавын тагтан дээр овоолсон архины шилийг тушааж, олсон мөнгөөрөө дэвтэр, харандаа авдаг байсан юм. Гэсэн ч би аавдаа гомддоггүй, нэг л өдөр архинаас гарч, бидэнд тор дүүрэн амттан авчирна гэж итгэдэг байлаа.
Намайг наймдугаар ангид байхад ээж нэг орой хажуудаа суулгаад, “Миний охин, ээж аав хоёр нь салчихвал чи дүүтэйгээ аавгүй амьдарч чадах уу?” гэж асуусан юм. Би юу ч бодолгүй “Чадахгүй ээ, ээж ээ. Би аавгүй хүүхэд болмооргүй байна” гэж хариулав. Ээж хэсэг чимээгүй сууснаа “Ээж нь цөхөрч байх шиг байна аа, миний охин” гэж шивнээд, нулимсаа надаас нуусан. Тэр үед би ээжийгээ ямар их зовж байсныг ойлгоогүй, харин одоо бодоход өөрийнхөө айдсаас болоод түүнийг дахиад хэдэн жил тэвчихэд хүргэсэн мэт санагддаг.
Он жилүүд өнгөрч, би аравдугаар ангиа онц төгсөн, хуулийн сургуульд дөрвөн жил төлбөргүй суралцах эрх авлаа. Тэр бол ядуу амьдралаас гарах миний ганц боломж байв. Харин ээж минь өнөөх л хуучин пиджак, элэгдэж салсан өсгийгөө өөрөө наасан гуталтайгаа ажилдаа явсаар байлаа. Би анх удаа өөрийн хүчээр мөнгө олоод ээждээ шинэ өвлийн гутал, дулаан куртик авч өгөхөөр шийдсэн юм.
Арван найман нас хүрсэн тэр өвөл би шөнө дөл болтол ажиллаж, цуглуулсан мөнгөөрөө ээждээ анх удаа шинэ хувцас авч өглөө. Гэртээ орж ирээд “Ээж ээ, та дандаа бидэнд юм авч өгдөг байсан. Одоо охин нь танд юм авчирлаа” гэхэд ээж эхэндээ итгэсэнгүй. Гутлыг хайрцагнаас нь гарган, шинэ куртикийг гараараа илж үзсэнээ гэнэт нүүрээ дараад уйлж эхлэв. Би ээжийгээ баярласандаа уйлж байна гэж бодсон юм.
Гэтэл ээж нулимсаа арчин, миний гарыг атгаад “Охин минь, ээж нь чамаас нэг юм нуусан. Өнөөдөр хэлэхгүй бол оройтчих нь” гэв. Би гайхан харахад ээж авдрынхаа ёроолоос хуучин дугтуй гаргаж ирээд миний өмнө тавилаа. Дугтуйн дотор миний нэр дээрх нэгэн баримт, бас ээжийн олон жилийн өмнө бичсэн захидал байв. Харин тэр мөчид би аавынхаа талаар огт төсөөлж байгаагүй нэгэн үнэнийг мэдэх гэж байгаагаа ойлгоогүй юм...
Үргэлжлүүлэн унших
Энэхүү нийтлэл нь төлбөртэй контент юм.