Үдшийн бүрий татарч, Улаанбаатар хотын гудамж гэрлэн чимэглэлээрээ гоёжээ. Ариунаа машинд суусан даруйдаа цонхоо үл ялиг доошлууллаа. Зуны бүгчим оройн сэрүүн салхи хацар илбэх нь таатай ч, машины бүхээгт ноёрхох тэр нэгэн хачин нам гүм байдал түүнийг дотроос нь төөнөнө. Чингүүн анхаарлаа замд хандуулан жолоогоо атгах боловч, үе үе түүн рүү хяламхийх харц нь Ариунаагийн биеэр цахилгаан гүйх мэт мэдрэмж төрүүлнэ.

Тэрээр өөрийгөө хянаж, нуруугаа цэхлэн суув. Өнөөдөр тэр ажилдаа зориулан өмссөн бие барьсан хар юбка, торгон нимгэн цамцтайгаа байгаа. Нарийн бэлхүүс, өөгүй тэгшхэн хөлийг нь тодотгох энэ хувцаслалт нь хэзээд эрчүүдийн харцыг булаадаг ч, яг одоо хажууд нь суугаа энэ залуугийн дэргэд тэр ер бусын эмзэг, бас нэг л өөрөөр "нvцгэн" байгаа мэт санагдана.

Чингүүн хөгжмийнхөө дууг аяархан ихэсгэлээ. Бас л нэгэн намуухан хэмнэлтэй ая.

"Та өнөөдөр их үзэсгэлэнтэй харагдаж байна, Ариунаа эгч ээ," гэж Чингүүн гэнэт хэлэв. Түүний хоолой ердийнхөөсөө арай намсч, илүү гүн өнгөтэй сонсогдлоо.

Ариунаа зүрх нь хүчтэй цохилохыг мэдэрсэн ч гаднаа үл мэдэг инээмсэглэл тодруулан:

"Баярлалаа, Чингүүн. Чи ч гэсэн өнөөдөр их цовоо байна шүү," гэж хариулав. Түүний дотор нэгэн зөрчил өрнөж байлаа. Нэг талаас тэр журамт эхнэр, хүндтэй нягтлан бодогч. Нөгөө талаас түүний дунд суудлыг нь чинэрүүлэн төөнөх тэрхүү нууцлаг дур хүсэл. По бичлэг үзэж, өөрийгөө хууран саатуулдаг байсан тэр бүх төсөөллүүд нь яг одоо энэ бодит залуугийн үнэртэй холилдон толгойг нь эргүүлнэ.

Тэд даргынхаа хадмынд очиж, хайрцагтай зүйлийг нь дөхүүлж өгчихөөд буцаад машин руугаа алхлаа. Очих ёстой газар нь хотоос зайдуу, шинээр баригдаж буй хаусны хороололд байв. Эргэн тойронд хүн амьтан цөөн, нам гүм.

Чингүүн машиныг асаасангүй. Тэрээр жолоогоо тавьж, Ариунаа руу цэх харав.

"Та яагаад надаас байнга зугтдаг юм бэ? Би таныг ямар нүдээр хардгийг та мэднэ шүү дээ," гэж тэр шивнэх мэт хэллээ.

Ариунаагийн ам хатчих шиг болов. "Чингүүн, би... би нөхөртэй хүн. Чи мэднэ" гэж хэлэх гэсэн боловч хоолой нь гарахгүй байлаа. Тэр нөхрийнхөө тухай бодохыг хичээв. Гэвч нөхрийнх нь тэр л нэг хэвийн, яаруу бөгөөд уйтгартай үйлдэл, эцэст нь заавал түүний аманд дуусдаг тэр л дутуу дулимаг мэдрэмжүүд нь энэ залуугийн залуу халуун бие, хүч чадалтай харьцуулагдсаар байв.