Шөнийн хотын гэрэл бороонд норсон асфальтан дээр ойж, Баянаагийн нүдийг гялбуулна. Арван хоёр жил жолоодож дассан хуучин "Ланд-200" машин нь энэ удаад нэг л харь, хүйтэн хөндий санагдана. Тэр руль дээр сул тавьсан гараа харахад хурууных нь үе мөчүүд хөхөрч, өөрийн эрхгүй чичирч байв. Саяхан болж өнгөрсөн зүйл, тэр дүр зураг тархинд нь гал шиг асна.

Хотын захын жижигхэн зочид буудлын үүдэнд Энхжингийнх нь пальтоны хормой салхинд дэрвэж, дэргэд нь зогсох тэр үл таних тарган эрийн мөрийг түшиж байсан дүрс... Баянаа хэзээ ч түүнийг тийм арчаагүй, бас тийм жаргалтай харж байна гэж төсөөлөөгүй юм.

"Би хэзээнээс эхлээд түүнийг алдчихсан юм бэ?" гэх асуулт хоолой дээр нь тээглэж, цээжийг нь базав.

Баянаагийн амьдрал сүүлийн арван жилд ердөө л зураг төсөл, цементний үнэр, краны дуу чимээ дунд өнгөрчээ. Тэр өөрийгөө хамгийн сайн нөхөр, хамгийн сайн аав гэж боддог байв. Яагаад гэвэл тэр охиноо хотын хамгийн үнэтэй сургуульд сургаж, эхнэрээ дутагдах гачигдах зүйлгүй амьдруулж, жил бүр гадаадад амраадаг байлаа. Гэвч тэр бүх тансаглалын цаана гэрийнх нь уур амьсгал хэдийнэ мөсөн уулын орой шиг хүйтэн болсныг анзаарсангүй.

Тэр оройн үйл явдал аянга шиг гэнэт байсангүй. Үнэндээ Энхжин бага багаар холдож байсныг тэр одоо л ухаарч байв. Утас нь үргэлж доошоо харсан байдалтай ширээн дээр хэвтдэг болсон, оройн хоолон дээр хоорондоо ярих сэдэв нэг өгүүлбэрээс хэтрэхээ больсон тэр өдрүүд. Баянаа үүнийг "амьдралын хэвшил", "нас тогтосны шинж" гэж бодон өөрийгөө тайвшруулдаг байжээ.

Буудлын үүдэнд болсон тэр мөч. Зориг гэх нэлээн ахимаг насны, өөртөө итгэлтэй эр Баянаа руу ямар ч гэмшсэн шинжгүй, харин ч өрөвдсөн нүдээр харж байв. Харин Энхжин... Тэр айж сандарсангүй. Харин ч олон жил хадгалсан нулимсаа суллаж, Баянаагийн өөдөөс эгцэлж харсан юм.

— "Чи намайг энд ирсэнд уурлаж байна уу, эсвэл чиний нэр хүндэд сэв сууж байгаад уурлаж байна уу?" гэж Энхжинг асуухад Баянаа юу ч хэлж чадаагүй. Ам нь эвлэж өгөхгүй байв.

💔 Энхжингийн дараагийн хэлсэн ганц өгүүлбэр Баянаагийн бүх амьдралыг нураасан юм...

Цаашаа юу болсныг уншихад чи магадгүй:
— урвалт гэж яг юу байдгийг,
— хайр яагаад чимээгүй үхдгийг,
— бас зарим үнэнийг сонсох ямар аймшигтайг ойлгоно...

👉 Үргэлжлэлийг ЗААВАЛ УНШААРАЙ!