Намайг Болормаа гэдэг, 33 настай. Нөхөр Энхтөртэйгөө арван жилийн өмнөөс үерхэж, найман жил ханилан суусан. Бидний хамгийн том мөрөөдөл бол хүүхэдтэй болох байлаа. Эхний хоёр жилдээ "болох л байх" хэмээн тайван хүлээсэн ч, гурав дахь жилээсээ эмнэлэг дамжин шинжилгээ өгч эхэлсэн. Эцэст нь эмчийн амнаас "Танай нөхрийн үр тогтоох чадвар маш бага байна" гэх үг бидний амьдралыг орвонгоор нь өөрчилсөн.

Энхтөр тэр өдөр юу ч дуугараагүй. Харин гэртээ ирээд шөнөжин цонхоор ширтэн суухыг нь би мартдаггүй. Цөхрөл, гуниг түүний нүднээс тодорхой харагдаж байсан. Түүнээс хойш бид хичээсээр л байсан. Эмчилгээ хийлгэсэн ч үр дүн гараагүй юм. "Хүүхэдгүй байсан ч хамтдаа өтөлнө" хэмээн би өөртөө олон удаа амласан.

Гэвч амьдрал хүний төсөөлснөөр өрнөдөггүй юм байна. Нэг өдөр ажлын шугамаар танилцсан, надаас арван хэдэн насаар ах, чинээлэг нэгэн эр надтай уулзахыг хүсэв. Эхэндээ татгалзсан ч, ажилтай холбоотой гэж бодоод нэг удаа уулзсан. Тэр уулзалт миний амьдралын хамгийн том алдаа болсон. Хэдхэн цаг үргэлжилсэн тэр шийдвэрийг би насан туршдаа мартаж чадахгүй.

Үүнээс хойш би тэр хүнтэй дахин уулзаагүй. Утасны дугаарыг нь устгаж, бүх холбоогоо тасалсан. Өдөр бүр өөрийгөө буруутгаж, Энхтөрийнхөө нүд рүү эгцэлж ч чадахгүй, гэмшил нүүрлэсэн амьдралаар амьдарч байлаа.

Харин нэг сарын дараа... сарын тэмдэг ирсэнгүй. Эхэндээ стресс гэж бодсон. Гэвч тест худалдаж аваад угаалгын өрөөнд ганцаараа сууж байхдаа хоёр тод зураас гарч ирэхийг хараад гар минь салгалж, зүрхний цохилт минь түргэслээ.

"Боломжгүй..."

ЦААШ ЮУ БОЛОХ?!, НУУЦ ХАРИЛЦАА МӨН НАСАНД ХҮРЭГЧДИЙН ҮГ ХЭЛЛЭГ, ҮЙЛ ЯВДАЛ ИХЭЭР ДҮРСЛЭГДЭХ ТУЛ НАСАНД ХҮРЭЭГҮЙ БОЛ БУЦНА УУ!